Μάζης: Γιατί η Αθήνα θωρακίζει και τη Βουλγαρία – Η σημασία των εξελίξεων στο εσωτερικό του Ιράν
Με το βλέμμα στραμμένο στο διεθνές δίκαιο η ελληνική κυβέρνηση θωρακίζει αμυντικά την Κύπρο και τη Βουλγαρία στη «σκιά» του πολέμου στο Ιράν, όπως τονίζει στο CNN Greece ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας στο ΕΚΠΑ, Ιωάννης Μάζης, σημειώνοντας πως μέσα σε αυτό το ταραγμένο γεωπολιτικό περιβάλλον «η στρατηγική αυτή πηγάζει από το άρθρο 51 του ΟΗΕ».
«Η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα πέραν από αυτά τα οποία της έχει δώσει η συνθήκη της Λωζάνης και η συνθήκη των Παρισίων, το 1947. Καταβάλει προσπάθειες να έχει άριστες σχέσεις με τους γείτονές της και συνεπώς ό,τι κάνει, το κάνει απλά και μόνο ως άμυνα» αναφέρει ο κ. Μάζης.
«Συνεπώς έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει και παράλληλα προσφέρει στην υπόθεση της άμυνας της Κύπρου, η οποία ήδη, όπως βλέπουμε, έχει γίνει στόχος από την απέναντι πλευρά» αναφέρει ο ίδιος.
«Οι κινήσεις της Αθήνας γίνονται με αποκλειστικό στόχο την άμυνα»
«Οι κινήσεις, λοιπόν, της Αθήνας, γίνονται με αποκλειστικό στόχο την άμυνα» δηλώνει. Όπως διευκρινίζει ο κ. Μάζης, με τον τρόπο αυτό η ελληνική κυβέρνηση «κατοχυρώνει τα εδάφη της και τα καθιστά σαφή, ώστε και μετά το πέρασμα του θερμού μετώπου η παρουσία της εκεί που έχει δικαιώματα βάση του διεθνούς δικαίου να γίνουν αισθητά και σεβαστά».
Σε κάθε περίπτωση οι κινήσεις της Ελλάδας φαίνεται πως αποτελούν τόσο στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης, όσο και μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής των συμμάχων της χώρας στην περιοχή.
Τι πρέπει να κάνουν ΝΑΤΟ και ΕΕ εάν δεχθούν πλήγμα οι χώρες στις οποίες στέλνει ενισχύσεις η Ελλάδα
Απαντώντας στο ερώτημα εάν κάποια από τις χώρες, στις οποίες έχει στείλει ενισχύσεις η Ελλάδα, δεχθούν πλήγμα, ο κ. Μάζης αναφέρει πως «από τη στιγμή που οι χώρες αυτές ανήκουν στο ΝΑΤΟ, τότε το ΝΑΤΟ οφείλει να ενεργοποιήσει το άρθρο 5».
Παράλληλα, όπως σημειώνει ο ίδιος «από τη στιγμή που οι χώρες αυτές ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οφείλει η ΕΕ να ενεργοποιήσει το άρθρο 47.2 και το άρθρο 222».
Επομένως, όπως αναφέρει, δεν πρόκειται για μία «υπόθεση της Ελλάδας», για να συμπληρώσει ότι «είναι υπόθεση του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν θέλουν πραγματικά να τιμήσουν το θεσμικό τους ρόλο».
Ο κ. Μάζης άφησε επίσης «αιχμές» δηλώντας πως «με μεγάλη θλίψη παρατηρώ, ότι ενώ χτυπήθηκαν εδάφη του ΝΑΤΟ στην Κύπρο, τα λεγόμενα Sovereign Bases Area, της Βρετανίας, το ΝΑΤΟ αδιαφόρησε και αυτό δεν είναι παρήγορο…».
Γιατί η Ελλάδα ενισχύει την παρουσία της στη Βόρεια Ελλάδα, προς ενίσχυση της Βουλγαρίας; Απαντώντας στο ερώτημα αυτό, ο κ. Μάζης υπογραμμίζει ότι «οι αποστάσεις και τα βεληνεκή των ιρανικών δυνητικών πληγμάτων, περιλαμβάνουν και την Βουλγαρία, όπως περιλαμβάνουν και την Ελλάδα και την Κύπρο».
Με το «βλέμμα» στραμμένο στο εσωτερικό του Ιράν
Την ίδια ώρα, ο καθηγητής παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις διεργασίες που καταγράφονται στο εσωτερικό της Τεχεράνης.
Ο πόλεμος του Ισραήλ και των ΗΠΑ στο Ιράν μπορεί να πυροδοτήσει, σύμφωνα με τον κ. Μάζη τη δημιουργία ριζοσπαστικοποιημένων αποσχιστικών εξεγέρσεων από τις εθνοθρησκευτικές ομάδες που αναπτύσσονται στο ιρανικό έδαφος. Προειδοποιεί, δε, πως «εάν αυτές δημιουργηθούν θα βρεθούμε ενώπιον νέων καταστάσεων οι οποίες θα προκαλέσουν αναδιατάξεις τόσο γεωπολιτικές, όσο και εθνοθρησκευτικές».
«Εάν και εφόσον δημιουργηθούν εθνοθρησκευτικές εξεγέρσεις και αποσχιστικές τάσεις, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει την τελική διαμόρφωση της γεωπολιτικής εικόνας» όπως συμπληρώνει ο καθηγητής.
«Μπορούν όλοι να υπολογίζουν και να σχεδιάζουν, αλλά υπάρχει η γνωστή παροιμία που λέει ότι όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός γελάει» σχολιάζει ο κ. Μάζης.
Οι στόχοι των Ηνωμένων Πολιτειών
Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι στόχοι των Ηνωμένων Πολιτειών για την «επόμενη ημέρα» στο Ιράν φαίνεται να είναι συγκεκριμένοι.
Όπως αναφέρει ο κ. Μάζης «στόχος της Ουάσινγκτον είναι να ολοκληρώσει το σχέδιο δημιουργίας μιας ελεγχόμενης νέας διακυβέρνησης στο Ιράν ή φιλελευθεροποίησης στο Ιράν και αυτό να επιτευχθεί πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου».
Ο δεύτερος στόχος είναι «να αναπτυχθεί μια τάση φιλελευθεροποίησης στο Ιράν και η χώρα να λειτουργήσει ως φίλος των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ» και σύμφωνα με τον καθηγητή «τότε αυτόματα δημιουργείται μία νέα πολιτική ενεργειακή προσέγγιση του Ιράν ως προς την Κίνα».
Υπ’ αυτό το πρίσμα, όπως τονίζει ο κ. Μάζης, αυτή η πτυχή εντάσσεται στον ανταγωνισμό Κίνας – Ηνωμένων Πολιτιών». Το Ισραήλ από την άλλη, φαίνεται να έχει πιο «μαξιμαλιστικούς» όπως τους χαρακτηρίζει ο καθηγητής «στόχους», δηλαδή να «εκμεταλλευτεί την τελευταία ευκαιρία που του παρέχεται να εξοντώσει την υπαρξιακή απειλή που εκπροσωπεί το Ιράν στην περιοχή».
Το μήνυμα που στέλνει ο καθηγητής είναι πως η ανάφλεξη στην περιοχή συνιστά «μια κατάσταση η οποία πρέπει να λήξει το συντομότερο δυνατόν» καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί χάος, όπως αναφέρει, σε οικονομικό, πολιτικό και γεωπολιτικό επίπεδο.
Το «στοίχημα» είναι να διαμορφωθούν νέες συνθήκες ειρήνης στην περιοχή «ώστε το Διεθνές Δίκαιο και οι θεσμικοί διεθνείς οργανισμοί, οι οποίοι το καθορίζουν, να μπορέσουν να επανέλθουν στην κανονικότητά τους και να τηρήσουν αυτά για τα οποία έχουν δημιουργηθεί» όπως προσθέτει.
