Mega deals στην Τεχνητή Νοημοσύνη: Το AI giga Factory στη Δυτική Μακεδονία, ευκαιρίες και κίνδυνοι

Ο «άνθρωπος του Κυριάκου Μητσοτάκη για το AI» ανοίγει τα χαρτιά του για τις σκέψεις για giga factory Τεχνητής Νοημοσύνης στη Δυτική Μακεδονία, το οποίο μάλιστα συζήτησε ο πρωθυπουργός με τον Σύμβουλο του Λευκού Οίκου Michael Kratsios.

Ο ίδιος εξηγεί ότι «πρόκειται για κάτι πολύ μεγαλύτερο από τεχνολογικό έργο. Μιλάμε για γεωστρατηγική υποδομή» και προσθέτει πως η ιδέα είναι «να αξιοποιηθούν οι υπάρχουσες ενεργειακές υποδομές υψηλής τάσης, η δυνατότητα ανάπτυξης ΑΠΕ, και η εγγύτητα σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, ώστε να γίνει κόμβος υπολογιστικής ισχύος».

Ο Γιάννης Μαστρογεωργίου δίνει απτά παραδείγματα για το πως η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί και οφείλει να εφαρμοστεί στη χώρα, στο Δημόσιο για μείωση της ταλαιπωρίας, στην εκπαίδευση για ώθηση σε παιδιά και καθηγητές, στην πρώιμη διάγνωση στον τομέα της Υγείας αλλά και στην Πολιτική Προστασία με γρήγορη ανάλυση δεδομένων σε πυρκαγιές, πλημμύρες ή σεισμούς.

Ο κ. Μαστρογεωργίου δεν κρύβει την αισιοδοξία του αλλά και την ανησυχία του για τις σαρωτικές αλλαγές που φέρνει η Τεχνητή Νοημοσύνη στην καθημερινότητα αλλά και στο εργασιακό περιβάλλον. «Δεν είναι ένα ακόμα εργαλείο. Δεν είναι trend, ούτε gadget. Είναι υποδομή ισχύος», προειδοποιεί μέσω του CNN Greece και υπογραμμίζει πως σε αυτό τον αγώνα δρόμου η Ελλάδα δεν πρόκειται «να μείνει στην εξέδρα».

Ολόκληρη η συνέντευξη του Γιάννη Μαστρογεωργίου στο CNN Greece:

– Μόλις επιστρέψατε από το AI Impact Summit 2026 στην Ινδία, όπου συνοδεύσατε τον Πρωθυπουργό και συμμετείχαν τεχνολογικοί κολοσσοί στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Γυρίσατε πιο αισιόδοξος ή πιο ανήσυχος;

Θα σας πω την αλήθεια: γύρισα και με τα δύο. Και αισιοδοξία και ανησυχία. Στο Νέο Δελχί είδαμε ξεκάθαρα κάτι που πλέον δεν χωράει αμφισβήτηση: η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι “ένα ακόμα εργαλείο”. Δεν είναι trend, ούτε gadget. Είναι υποδομή ισχύος.

Και αυτό αλλάζει τελείως το παιχνίδι. Όποιος έχει δεδομένα, υπολογιστική ισχύ και ανθρώπους με γνώση, γράφει τους κανόνες. Δεν τους ακολουθεί. Τους επιβάλλει.

Αυτό από τη μία πλευρά σε γεμίζει ενέργεια, γιατί βλέπεις τι μπορεί να χτίσει μια χώρα που αποφασίζει να κινηθεί γρήγορα. Από την άλλη όμως, σε ανησυχεί, γιατί καταλαβαίνεις πόσο εύκολα μπορούν να μείνουν πίσω όσοι το βλέπουν ακόμα σαν “μια τεχνολογία σαν τις άλλες”.

Το καλό είναι ότι η Ελλάδα δεν είναι πια στην εξέδρα. Πριν από 18 μήνες παρουσιάσαμε την εθνική στρατηγική για την τεχνητή νοημοσύνη, μια δουλειά που συντόνισα μαζί με εξαιρετικούς Έλληνες επιστήμονες και ανθρώπους της οικονομίας, με επικεφαλής της Επιτροπής τον καθηγητή Κωστή Δασκαλάκη από το MIT.

Αυτό το κείμενο δεν ήταν απλώς μια έκθεση ιδεών. Ήταν το διαβατήριό μας για να μας αντιμετωπίζουν σοβαρά. Και τώρα το στοίχημα είναι να περάσουμε από το χαρτί στην εφαρμογή. Και το κάνουμε σταδιακά.

Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή χτίζει τη δική της αρχιτεκτονική: κανόνες, επενδύσεις, AI Factories, υποδομές. Και εμείς θέλουμε να είμαστε μέσα σε αυτό. Όχι απλώς να παρακολουθούμε.

Και αυτό ακριβώς προσπαθώ να πω και στο βιβλίο μου «Άνθρωπος και Ρομπότ: Το στοίχημα της τεχνητής νοημοσύνης» (Εκδόσεις Πατάκη): η ΤΝ δεν είναι τεχνολογική μόδα. Είναι στοίχημα συνύπαρξης. Με κανόνες, μέτρο και πολιτική βούληση.

– Στο πλαίσιο της συνόδου είχατε τετ-α-τετ με τους CEO της OpenAI, της Mistral, της ElevenLabs αλλά και με τον Αντιπρόεδρο της Microsoft, Brad Smith. Πώς μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να εφαρμοστεί προς όφελος των Ελλήνων πολιτών;

Αν το δούμε σωστά, μπορεί να εφαρμοστεί με τρόπο που να αλλάξει πραγματικά τη ζωή των πολιτών. Αλλά εδώ υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: να μιλάμε για πράγματα πρακτικά, μετρήσιμα. Όχι για εντυπώσεις.

Στο Δημόσιο, για παράδειγμα, η ΤΝ μπορεί να κάνει την εξυπηρέτηση πολύ πιο… ανθρώπινη όσο παράδοξο κι αν ακούγεται. Να μειώσει την ταλαιπωρία. Να απλοποιήσει διαδικασίες. Να βοηθήσει να σταματήσει η λογική “περάστε αύριο” ή “λείπει ο υπάλληλος”.

Όταν μια υπηρεσία μπορεί να απαντήσει άμεσα σε ένα αίτημα, ή να εντοπίσει ένα πρόβλημα πριν καν το αναφέρει ο πολίτης, τότε δεν μιλάμε για τεχνολογία. Μιλάμε για χρόνο που επιστρέφεται στον άνθρωπο. Και αυτό είναι τεράστια υπόθεση.

Στην εκπαίδευση, επίσης, η ΤΝ μπορεί να λειτουργήσει σαν ενισχυτής: να βοηθήσει το παιδί που δυσκολεύεται, να δώσει εργαλεία στον εκπαιδευτικό, να κάνει τη μάθηση πιο εξατομικευμένη. Αν γίνει σωστά, μπορεί να μειώσει ανισότητες.

Στην Υγεία, οι εφαρμογές είναι επίσης πολύ ουσιαστικές: καλύτερη διαχείριση δεδομένων, υποστήριξη πρώιμης διάγνωσης, ταχύτερες διαδικασίες. Αλλά εδώ θέλει προσοχή, γιατί το θέμα της ασφάλειας και της αξιοπιστίας είναι απολύτως κρίσιμο.

Και τέλος, υπάρχει η πολιτική προστασία. Εκεί η ΤΝ μπορεί να σώσει ζωές. Η γρήγορη ανάλυση δεδομένων σε πυρκαγιές, πλημμύρες ή σεισμούς δεν είναι πολυτέλεια. Είναι θέμα επιβίωσης.

– Στη συζήτηση του Πρωθυπουργού με τον CEO της Mistral συζητήθηκε η εκπαίδευση μεγάλων γλωσσικών μοντέλων στην ελληνική γλώσσα. Γιατί είναι τόσο κρίσιμο αυτό;

Είναι κρίσιμο, γιατί η γλώσσα δεν είναι απλό εργαλείο επικοινωνίας. Είναι πολιτισμός. Είναι μνήμη. Είναι τρόπος σκέψης.

Και η ελληνική γλώσσα — η γλώσσα του Ομήρου, των Ευαγγελίων, της φιλοσοφίας — δεν “μεταφράζεται” απλώς. Έχει βάθος, έχει λεπτές αποχρώσεις, έχει έννοιες που αν δεν τις καταλάβεις, χάνεις το νόημα.

Η εκπαίδευση μεγάλων γλωσσικών μοντέλων στην ελληνική δεν είναι θέμα “άνεσης χρήστη”. Είναι θέμα ψηφιακής κυριαρχίας.

Αν τα εργαλεία ΤΝ που χρησιμοποιούμε έχουν μάθει κυρίως από αγγλόφωνο υλικό, τότε ναι, μπορούν να μεταφράσουν. Αλλά δεν μπορούν πάντα να καταλάβουν το πλαίσιο. Και αυτό είναι επικίνδυνο.

Στη δημόσια διοίκηση, στην υγεία, στη δικαιοσύνη, δεν έχεις περιθώριο για λάθος νοηματοδότηση. Μια λάθος απάντηση μπορεί να έχει πραγματικό κοινωνικό κόστος.

Ένα ελληνικό μοντέλο, εκπαιδευμένο πάνω στο ελληνικό νομικό, διοικητικό και πολιτιστικό πλαίσιο, μπορεί να δώσει πιο αξιόπιστες απαντήσεις. Και αυτό είναι τεράστια διαφορά.

– Υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες για την Ελλάδα στο πεδίο των υποδομών για την τεχνητή νοημοσύνη;

Ναι. Και μάλιστα είναι από τις λίγες φορές που μπορούμε να πούμε ότι η ευκαιρία είναι πραγματικά μπροστά μας.

Η Ευρώπη προχωρά σε μια στρατηγική ανάπτυξης υποδομών, AI Factories, υπολογιστικά κέντρα, πλατφόρμες δεδομένων. Και η Ελλάδα έχει ήδη μπει σε αυτό το πεδίο.

Το έργο Pharos — The Greek AI Factory for accelerating AI innovation, που έχει επιλεγεί για υλοποίηση στη χώρα μας, σημαίνει ότι θα έχουμε πρόσβαση σε κρίσιμη υπολογιστική ισχύ, δεδομένα και υπηρεσίες που θα βοηθήσουν startups, ερευνητικά κέντρα και κυρίως μικρομεσαίες επιχειρήσεις να αναπτύξουν εφαρμογές ΤΝ.

Αυτό αλλάζει το status μας. Δεν είμαστε απλώς χρήστες τεχνολογιών άλλων. Μπορούμε να γίνουμε παραγωγοί λύσεων. Και αυτό, για μια μικρή χώρα, είναι στρατηγικό πλεονέκτημα.

– Η συνάντηση με τον Michael Kratsios και η προοπτική δημιουργίας από τη ΔΕΗ ενός AI giga factory στη Δυτική Μακεδονία δημιούργησε αίσθηση. Τι σημαίνει αυτή η ιδέα;

Σημαίνει ότι μιλάμε για κάτι πολύ μεγαλύτερο από “τεχνολογικό έργο”. Μιλάμε για γεωστρατηγική υποδομή.

Ένα AI giga factory δεν είναι απλά ένα κέντρο δεδομένων. Είναι ένας κόμβος ψηφιακής ισχύος. Μια εγκατάσταση βιομηχανικής κλίμακας που μπορεί να στηρίξει εκπαίδευση μοντέλων, εφαρμογές, υπηρεσίες και τεχνολογική ανάπτυξη σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Στις συζητήσεις μας με τον Michael Kratsios ήταν σαφές ότι οι ΗΠΑ και η Κίνα έχουν ήδη προχωρήσει εδώ και χρόνια σε μεγάλες επενδύσεις σε υποδομές υψηλής υπολογιστικής ισχύος. Η Ευρώπη, ειλικρινά, άργησε. Και τώρα προσπαθεί να καλύψει το κενό.

Η πρωτοβουλία InvestAI που συζητείται στοχεύει σε κινητοποίηση έως και 200 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια. Δεν είναι μικρό ποσό. Είναι σήμα ότι η Ευρώπη ξύπνησε.

Η Δυτική Μακεδονία είναι μια περιοχή σε μετάβαση. Μετά τη λιγνιτική εποχή, χρειάζεται νέα παραγωγική ταυτότητα. Και η ιδέα είναι να αξιοποιηθούν οι υπάρχουσες ενεργειακές υποδομές υψηλής τάσης, η δυνατότητα ανάπτυξης ΑΠΕ, και η εγγύτητα σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, ώστε να γίνει κόμβος υπολογιστικής ισχύος.

Και ναι, αυτό μπορεί να φέρει δουλειές. Όχι γενικά “δουλειές”, αλλά θέσεις υψηλής εξειδίκευσης. Μπορεί να αλλάξει πραγματικά την οικονομία μιας ολόκληρης περιοχής.

Θέλω όμως να τονίσω κάτι: αυτό δεν είναι απομονωμένη ελληνική ιδέα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει καλέσει φορείς από όλη την Ευρώπη να καταθέσουν προτάσεις για τουλάχιστον πέντε τέτοιες υποδομές. Και η ΔΕΗ, με αυτή την πρόταση, βάζει την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή.

– Ποιοι κίνδυνοι κρύβονται για τις δημοκρατίες μας, αλλά και στη σχέση που αναπτύσσουν τα παιδιά με agents και chatbots; Θα παρέμβει η κυβέρνηση και στο AI πέρα από τα κοινωνικά δίκτυα; Υπάρχει πλαίσιο;

Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί και δεν είναι θεωρητικοί. Η ΤΝ φέρνει δυνατότητες, αλλά ανοίγει και νέα πεδία ευαλωτότητας.

Στη δημοκρατία, για παράδειγμα, όσο τα εργαλεία στοχευμένης πληροφόρησης γίνονται πιο εξελιγμένα, τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος παραπληροφόρησης, χειραγώγησης και “τεχνητής” διαμόρφωσης πολιτικών προτιμήσεων. Μιλάμε για επιρροή σε κλίμακα. Και αυτό είναι πρόβλημα θεσμικό.

Για τα παιδιά, ειδικά κάτω των 15 ετών, το θέμα γίνεται ακόμα πιο σύνθετο. Ένα chatbot δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι. Μπορεί να γίνει “σχέση”. Και αυτό αλλάζει τη δυναμική. Τα παιδιά εκτίθενται σε εξατομικευμένο περιεχόμενο που μπορεί να επηρεάσει προσοχή, κρίση, συμπεριφορά και ψυχική υγεία με τρόπους που δεν φαίνονται άμεσα.

Να θυμίσω ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός έθεσε πρώτος αυτό το θέμα τον Δεκέμβριο του 2024. Δεν είναι κάτι που το ανακαλύψαμε τώρα.

Σε επίπεδο Ευρώπης, έχουμε τον EU AI Act, που είναι ένα σοβαρό βήμα. Θέτει κανόνες, ταξινομεί τα συστήματα ανάλογα με τον κίνδυνο, και επιβάλλει υποχρεώσεις διαφάνειας και εποπτείας.

Όμως χρειαζόμαστε και επιστημονική τεκμηρίωση. Μελέτες από παιδοψυχιάτρους, ψυχολόγους, ειδικούς. Γιατί αλλιώς θα κινηθούμε με ένστικτο.

Και υπάρχει και ένα πολύ πρακτικό θέμα: ο ανθρωπομορφισμός. Η τάση να πιστεύουμε ότι “μιλάμε με άνθρωπο”. Αυτό είναι σοβαρό. Και θέλει προσοχή. Το αναλύω και στο βιβλίο μου, γιατί αυτή η σχέση ανθρώπου–μηχανής είναι το νέο μεγάλο πεδίο της εποχής μας.

– Έχετε πει ότι η ΤΝ «δεν είναι απλώς τεχνολογία, είναι πολιτική ισχύς». Αν η τεχνολογία αναπτύσσεται εκτός Ελλάδας, πόσο επικίνδυνο είναι αυτό; Τι κάνει η Ευρώπη;

Είναι επικίνδυνο, όχι γιατί υπάρχει κάποια “συνωμοσία”, αλλά γιατί έτσι λειτουργεί η ισχύς. Όταν η τεχνολογία αναπτύσσεται αλλού, οι κανόνες γράφονται αλλού.

Η ΤΝ δεν καθορίζει μόνο προϊόντα. Καθορίζει ποιος ελέγχει δεδομένα, πλατφόρμες, υποδομές. Και τελικά ποιος έχει επιρροή στον δημόσιο διάλογο, στην οικονομία, ακόμα και στην ασφάλεια.

Όταν τα πιο ισχυρά μοντέλα είναι κυρίως αμερικανικά ή κινεζικά, για χώρες σαν την Ελλάδα υπάρχουν τρεις βασικές συνέπειες:

Πρώτον, εξάρτηση. Αν βασίζεσαι σε ξένες πλατφόρμες για κρίσιμες λειτουργίες, χάνεις κομμάτι του ελέγχου σου.

Δεύτερον, οι κανόνες δεν είναι δικοί σου. Οι πολιτικές για το τι προβάλλεται, τι απορρίπτεται, πώς λειτουργεί ένας αλγόριθμος, δεν αποφασίζονται σε εθνικό επίπεδο.

Και τρίτον, οικονομική αιμορραγία. Αντί να χτίζεις δικές σου ικανότητες, αγοράζεις υπηρεσίες. Η τεχνολογία γίνεται κόστος, όχι πλεονέκτημα.

Η Ευρώπη το έχει καταλάβει και προσπαθεί να απαντήσει με δύο τρόπους: με κανόνες και με επενδύσεις. Ο EU AI Act είναι το ρυθμιστικό σκέλος. Τα AI Factories, τα gigafactories, η InvestAI είναι το αναπτυξιακό σκέλος.

Γιατί αν έχεις μόνο κανόνες και όχι υποδομές, απλώς… ρυθμίζεις την ήττα σου. Και αυτό θα ήταν ιστορικό λάθος.

– Ακούγεται ότι η AI θα “σαρώσει” επαγγέλματα, ειδικά δουλειές πίσω από ένα πληκτρολόγιο. Πόσο έτοιμη είναι η χώρα; Τι κινδύνους δημιουργεί για την αγορά εργασίας και τις ανισότητες;

Η αλήθεια είναι ότι οι πιέσεις θα έρθουν. Και θα έρθουν πρώτα σε δουλειές που έχουν ρουτίνα ως μοτίβο, επαναληπτικές διαδικασίες και καθαρά επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα. Δεν χρειάζεται να δραματοποιούμε, αλλά δεν πρέπει και να ωραιοποιούμε.

Στην Ελλάδα η υιοθέτηση της ΤΝ από τις επιχειρήσεις είναι ακόμα σχετικά χαμηλή. Βρισκόμαστε σε πρώιμο στάδιο σε σύγκριση με άλλες χώρες. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε χρόνο, αλλά όχι πολύ.

Ο βασικός κίνδυνος είναι μια αγορά εργασίας που πολώνεται: λίγοι με υψηλές δεξιότητες να γίνονται πολύ παραγωγικοί και ανταγωνιστικοί, ενώ άλλοι να μένουν πίσω, σε επισφαλείς θέσεις. Και αυτό οδηγεί σε ανισότητες.

Για να το αντιμετωπίσεις, δεν αρκεί να αγοράσεις τεχνολογία. Πρέπει να επενδύσεις στον άνθρωπο.

Χρειάζεται reskilling και upskilling, αλλά όχι γενικά και θεωρητικά. Με στόχευση. Με σύνδεση με τις ανάγκες της αγοράς.

Χρειάζονται κίνητρα για επιχειρήσεις ώστε να υιοθετούν ΤΝ ενισχύοντας τους εργαζόμενους, όχι απλώς αντικαθιστώντας τους.

Και χρειάζεται ο δημόσιος τομέας να λειτουργήσει ως “lead customer”, δηλαδή να δημιουργήσει ζήτηση για υπεύθυνες εφαρμογές ΤΝ.

Αυτό δεν είναι απλή πολιτική επιλογή. Είναι επιλογή κοινωνικής συνοχής.

– Ποιες είναι οι ηθικές συνέπειες όταν κρίσιμες αποφάσεις μεταφέρονται σε «μαύρα κουτιά» αλγορίθμων;

Είναι θεσμικό ζήτημα. Δεν είναι απλώς τεχνικό. Όταν μια απόφαση στην υγεία ή στη δικαιοσύνη βασίζεται σε ένα σύστημα που δεν μπορείς να εξηγήσεις πώς σκέφτηκε, τότε έχουμε πρόβλημα εμπιστοσύνης. Και χωρίς εμπιστοσύνη, το κράτος δικαίου αποδυναμώνεται.

Ο πολίτης έχει δικαίωμα να ξέρει γιατί απορρίφθηκε ένα αίτημα, γιατί αξιολογήθηκε με έναν τρόπο, γιατί κρίθηκε “υψηλού κινδύνου”.

Γι’ αυτό ο EU AI Act δίνει έμφαση σε διαφάνεια, τεκμηρίωση, auditing και ανθρώπινη εποπτεία, ειδικά στα συστήματα υψηλού ρίσκου.

Με απλά λόγια: αν η απόφαση είναι κρίσιμη, δεν αρκεί το σύστημα να “δουλεύει”. Πρέπει να μπορεί να ελεγχθεί. Να εξηγηθεί. Και να υπάρχει δυνατότητα ανθρώπινης προσφυγής και η αυτονόητη παρουσία πάντα του ανθρώπου.

– Τι θα σήμαινε για την ανθρωπότητα ένα ενδεχόμενο «χάσιμο ελέγχου» σε πολύ ισχυρά αυτόνομα συστήματα AI;

Δεν μιλάμε για ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Μιλάμε για κάτι πολύ πιο γήινο, για το γεγονός ότι όσο τα συστήματα γίνονται πιο ισχυρά, πιο αυτόνομα και πιο σύνθετα, τόσο δυσκολότερο είναι να τα κατανοήσεις πλήρως, ακόμα κι αν είσαι ο δημιουργός τους.

Το “χάσιμο ελέγχου” μπορεί να σημαίνει ότι ένα σύστημα επιδιώκει στόχους που δεν είναι ευθυγραμμισμένοι με τις ανθρώπινες προθέσεις. Όχι επειδή είναι “κακό”, αλλά επειδή η ευθυγράμμιση είναι εξαιρετικά δύσκολη σε πολύπλοκα συστήματα.

Και το πραγματικό πρόβλημα είναι θεσμικό, αν οι κρίσιμες αποφάσεις μεταφερθούν σε μηχανισμούς που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε, τότε χάνουμε την ικανότητα να λογοδοτούμε. Και χωρίς λογοδοσία, η δημοκρατία αδυνατίζει.

Στο βιβλίο μου υποστηρίζω ότι η ΤΝ δεν είναι απλό εργαλείο. Είναι κομμάτι της κοινωνικής οργάνωσης. Και γι’ αυτό χρειάζεται πολιτική, νομική και ηθική συνείδηση.

– Η εξέλιξη της ΤΝ σε συνδυασμό με τα άλματα στη ρομποτική τι ευκαιρίες και τι κινδύνους κρύβει;

Η ΤΝ μόνη της είναι ήδη τεράστια αλλαγή. Όταν όμως συνδυάζεται με ρομποτική, τότε η αλλαγή πατάει στον πραγματικό κόσμο. Δεν είναι πια μόνο λογισμικό. Γίνεται πράξη.

Αυτό μπορεί να εκτοξεύσει την παραγωγικότητα σε βιομηχανία, υγεία, γεωργία, φροντίδα ηλικιωμένων. Μπορεί να μειώσει κινδύνους για ανθρώπους σε επικίνδυνες εργασίες. Και μπορεί να δημιουργήσει επαγγέλματα που σήμερα δεν υπάρχουν.

Αλλά ταυτόχρονα, η αυτονομία αυτών των συστημάτων φέρνει νέα ζητήματα: ασφάλεια, ευθύνη, ρύθμιση. Αν ένα ρομπότ αποφασίζει μόνο του, ποιος ευθύνεται όταν κάτι πάει στραβά; Ο κατασκευαστής; ο προγραμματιστής; ο χρήστης; το κράτος;

Και σε πιο βαθύ επίπεδο, υπάρχει ο κίνδυνος συγκέντρωσης ισχύος. Αν οι τεχνολογίες αυτές ελέγχονται από λίγους, τότε οι ανισότητες μπορεί να αυξηθούν.

Γι’ αυτό λέω ότι η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη. Κάθε καινοτομία κουβαλά αξίες. Και όταν η ΤΝ αποκτά “σώμα” μέσα από τη ρομποτική, η ανάγκη για θεσμικό πλαίσιο γίνεται ακόμα πιο επείγουσα.

Με απλά λόγια, μπορεί να γίνει τεράστια δύναμη ευημερίας, αλλά μόνο αν μπει σε δημοκρατικό πλαίσιο. Διαφορετικά, γίνεται δύναμη αστάθειας.

*Ο Γιάννης Μαστρογεωργίου είναι ο Ειδικός Γραμματέας Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού στην Προεδρία της Κυβέρνησης και Συντονιστής της Επιτροπής για την Τεχνητή Νοημοσύνη, υπό τον Πρωθυπουργό.