Γιατί οι ενεργειακοί όμιλοι διστάζουν να «πατήσουν τη σκανδάλη» για νέες επενδύσεις σε FSRU
Στην οριστική απόφαση από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην χρησιμοποιήσει ξανά φυσικό αέριο από την Ρωσία και να το αντικαταστήσει με αμερικάνικο LNG θα κριθεί, κατά κύριο λόγο, το μέλλον των επενδύσεων που αφορούν στη δημιουργία νέων FSRU (δηλαδή πλωτών σταθμών υγροποιημένου φυσικού αερίου) τα οποία βρίσκονται, ακόμα, στα σχέδια των μεγάλων ενεργειακών ομίλων της χώρας.
Αυτή τη στιγμή το μοναδικό FSRU στην Ελλάδα βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη με ιδιοκτήτρια της Gastrade του ομίλου Κοπελούζου, ενώ λειτουργεί και ο Τερματικός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου Ρεβυθούσας, ως πύλη εισόδου LNG στη χώρα μας.
Η προοπτική της Ευρώπης να διακόψει, σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, την εισαγωγή φυσικού αερίου από τη Ρωσία, οδηγεί τους μεγάλους εγχώριους ενεργειακούς ομίλους να κάνουν τα δικά τους σχέδια για τη δημιουργία σταθμού FSRU και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Κι αυτό καθώς σε μία τέτοια περίπτωση, η χώρα μας αναμένεται, λόγω γεωγραφικής θέσης, να καταστεί κόμβος και βασική πύλη εισόδου του αμερικάνικου LNG για όλη την κεντροανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια.
Την πρόθεση να επενδύσουν στη δημιουργία FSRU, χωρίς να έχει ληφθεί ακόμα κάποια τελική επενδυτική απόφαση, έχουν εκδηλώσει η Motor Oil σε περιοχή κοντά στις εγκαταστάσεις των Αγίων Θεοδώρων, η Helleniq Energy στην Θεσσαλονίκη, η Mediterranean Gas στον Βόλο και η Gastrade που θέλει να δημιουργήσει δεύτερη μονάδα στη Θράκη.
Γεωπολιτικό ρίσκο
Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, ακόμα και αν η Ευρώπη αποφασίσει να «κόψει» οριστικά τη Ρωσία από προμηθευτή φυσικού αερίου, οι ποσότητες του Αμερικάνικου LNG δεν θα μπορούν να υποστηρίξουν όλες αυτές τις μονάδες. Αυτό σημαίνει ότι οι δυνατότητες της Ελλάδας «σηκώνουν» κάποια από αυτά τα FSRU λόγω και του γεγονότος ότι αφορούν τεράστιες επενδύσεις ύψους περίπου 350 εκατ. ευρώ.
Πρόκειται, δηλαδή, για επενδύσεις που η απόσβεσή τους απαιτεί πολλά χρόνια κερδοφόρου λειτουργίας και η αβεβαιότητα για το τι θα συμβεί ακόμα και δεκαετίες αργότερα σε ότι αφορά τις αποφάσεις σχετικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, είναι κάτι που θα απασχολήσει πολύ σοβαρά τις διοικήσεις των ομίλων πριν «πατήσουν τη σκανδάλη».
Δεν είναι λίγοι, εξάλλου, αυτοί που εκφράζουν τον προβληματισμό τους για το αν η Ευρώπη δεν θα αλλάξει τη στρατηγική της, αν για παράδειγμα, μεταβληθούν οι γεωπολιτικές ισορροπίες και οι οικονομικές συνθήκες, ενώ θα έχουν περάσει πολλά χρόνια από τη λήξη του πολέμου με την Ουκρανία.
Η εξασφάλιση ότι η επένδυση θα είναι εμπορικά βιώσιμη για πάρα πολλά χρόνια είναι κομβικής σημασίας και για τον λόγο ότι δεν υπάρχει μόνο η Ελλάδα σε αυτή την αγορά. Ανάλογες μονάδες διατηρούν πολλές γειτονικές χώρες μεταξύ αυτών η Ιταλία, η Τουρκία και η Ρουμανία.
Παράγοντες της αγοράς υπογραμμίζουν, ότι οι μεγάλοι όμιλοι πριν προχωρήσουν στην επενδυτική απόφασή θα πρέπει να κάνουν πολύ προσεκτική έρευνα αγοράς και να έχουν κλείσει ακόμα και από πριν, σημαντικές συμφωνίες με πελάτες.
Εκτός, όμως, από το γεωπολιτικό ρίσκο που αφορά στο επενδυτικό σκέλος, το μέλλον για τα FSRU θα κριθεί και από το πολύ σημαντικό ζήτημα του «κάθετου διαδρόμου» μέσω του οποίου θα γίνεται κυρίως η μεταφορά ποσοτήτων φυσικού αερίου από την Ελλάδα προς τις αγορές της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Οι πολιτικές αποφάσεις για την ενεργοποίηση του συγκεκριμένου διαδρόμου θα διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στις κινήσεις των ελληνικών ενεργειακών ομίλων καθώς χωρίς αυτόν, το επιχειρηματικό μοντέλο που αφορά στις επενδύσεις FSRU διαφοροποιείται σημαντικά.
